W sposób wolny od zakłamanego sentymentalizmu Doris Lessing bierze pod lupę mieszkańców Czarnego Lądu. W szczególności inspirują ją dwa tematy: niezgodność kolorów oraz urok złota.

W tytułowej dla polskiego wydania opowieści mały biały chłopiec przygląda się rojowi czarnych robotników kłębiącemu się w kopalni złota. Ów chłopiec u stóp prawdziwego mrowiska zawiązuje przyjaźń z czarnym rówieśnikiem. (...)

Prozatorskie zapiski Mirona Białoszewskiego pochodzą z okresu od czerwca 1975 roku do czerwca roku 1976. Obszerne fragmenty tej prozy miały być początkowo opublikowane w tomie "Rozkurz". 

Książka ta jednak w efekcie została rozbudowana o inne części składowe, część zatytułowana "Chamowo" stała się jedynie esencjonalną pigułką, zwięzłym wyciągiem z owych dziennnikowych zapisów. (...)

Na szkicowo zarysowanym tle "historii wydarzeniowej" autor - w jasnym, przejrzystym wywodzie - przedstawia zasadnicze elementy tej cywilizacji: państwo, społeczeństwo i rodzinę, życie codzienne, religię i filozofię, architekturę i sztukę, język i literaturę, których dziedzictwo decydująco odcisnęło się na fascynującej specyfice kulturowej dzisiejszych Indii. (...)

Wstrząsająca opowieść o mieszkańcach Miasta Boga: miejsca skąpanego we krwi, powstawała na marginesie badań antropologicznych w trakcie realizacji badań "Przemoc i przestępczość w Rio de Janeiro". Uczestniczył w nich Paulo Lins, który w swej na poły reporterskiej, na poły lirycznej opowieści wykorzystał materiały z wywiadów i artykułów naukowych.
Kilkadziesiąt lat temu rząd brazylijski zadecydował, że napływająca do rajskiego Rio de Janeiro ludność wiejska zakłóca porządek skwerów i plaż karnawałowego miasta. Rozpoczęły się przesiedlenia do oddalonej od centrum miasta faveli; trudno nazwać to miejsce dzielnicą, nie sposób nazwać domami, pomieszczeń, w których przyszło ludziom mieszkać. Naiwni byli ci, którzy uwierzyli, że będzie im dobrze. Zepchnięci na margines życia, pozbawieni perspektyw, sposobem życia uczynili przemoc. (...)

Prezentujemy tom wybranych z dużym namysłem opowiadań, form, w których Krzyżanowski osiągnął mistrzostwo: od wczesnych, wyraźnie modernistycznych utworów po eksperymentalny realizm, od filozoficznej fantasmagorii po absurd i groteskę. (...)

Fintan Allen ma dwanaście lat, kiedy w 1948 roku wsiada razem z Maou, swoją matką, na statek odpływający do Afryki. Geoffroy Allen, który przed wybuchem wojny pozostawił we Francji żonę i syna, teraz sprowadza ich wreszcie do siebie, do Onitszy, małego portu rzecznego, gdzie pracuje dla United Africa. 

Fintan nie zna ani swego ojca, ani Afryki.
Maou marzy o sielskiej Afryce, gdzie będzie żyć u boku ukochanego mężczyzny, z dala od uprzedzeń rodziny, która potępia w nim marzyciela bez grosza przy duszy, w dodatku Anglika. Odkryje zupełnie inną Afrykę, groźną, niepojętą. (...)
 

Pamiętnik z powstania warszawskiego to uderzający swoją odrębnością na tle bogatej literatury wspomnieniowej zapis doświadczeń człowieka nie zaangażowanego w zmagania wojenne, przeżywającego dni powstania wśród ludności cywilnej.(...)

Książka Paula Stauffera, historyka i dyplomaty szwajcarskiego, to trzy eseje historyczne powiązane wspólnym tematem: rolą obywateli szwajcarskich w historii Europy Wschodniej pierwszej połowy dwudziestego wieku.(...)

Pierwsza powieść noblisty, wydana w 1963 roku, za którą został nominowany do nagrody Goncourtów.

Jean-Marie Gustave Le Clézio albo J.M.G. Le Clézio (ur. 13 kwietnia 1940 w Nicei) - francuski powieściopisarz, autor ponad 30 książek, laureat Prix Renaudot w 1963 i Literackiej Nagrody Nobla w 2008.

Jego rodzice byli kuzynami (to samo nazwisko, wspólny dziadek): ojciec brytyjskim chirurgiem, a matka Francuzką z Mauritiusu. Pierwszą podróż odbył w wieku 7 lat do Nigerii, gdzie przebywał ojciec.(...)
 

Dokonania Wellingtona jako osoby publicznej są na ogół znane. Wielką sławę zdobył on jako dowódca wojska koalicji antynapoleońskiej na Półwyspie Pirenejskim, a przede wszystkim jako pogromca Napoleona, któremu zadał ostateczną klęskę pod Waterloo w 1815 r. (...)