Książka "Dziennik rumowy", częściowo oparta na własnych przeżyciach Thompsona w Puerto Rico, opowiada historię trzydziestoletniego nowojorskiego dziennikarza Paula Kempa, który przybywa na Karaiby, by pracować w podupadającej gazecie "San Juan Daily News". 

Tam poznaje fotoreportera Boba Salę i młodego kolegę po piórze - Yeamona, którego piękna dziewczyna, Chenault, z miejsca wpada mu w oko.

Wartka akcja powieści z jednej strony wyznaczana jest przez burzliwy trójkąt Chenault-Kemp-Yeamon (w który niejednokrotnie wciągani są tubylcy), z drugiej zaś - przez podejmowane przez Kempa próby utrzymania się na powierzchni wydarzeń mimo nieuchronnie zbliżającej się plajty gazety. Powieść ukazuje zupełnie inne oblicze Thompsona niż to znane czytelnikom "Lęku i odrazy w Las Vegas". (...)
 

- Pierwsza zasada klubu walki to nie rozmawiać o klubie walki - wykrzykuje Tyler. - Druga zasada klubu walki - krzyczy Tyler - to nie rozmawiać o klubie walki. 

[...] Tyler stoi pod jedyną lampą w popółnocnych ciemnościach w pełnej mężczyzn piwnicy i wylicza pozostałe reguły: dwóch mężczyzn, jedna walka, jedna walka na raz, boso i bez koszul, walka trwa do skutku.
- I siódma zasada - krzyczy Tyler - jeżeli to jest twoja pierwsza noc w klubie, to musisz walczyć.(...)
 

Anglia, rok 1959. Barbara jest mężatką, ma dwoje dorosłych dzieci. Po 24 lat przykładnego małżeństwa i prowadzenia wzorowego domu spotyka Alexandra, młodego, przystojnego lekarza psychiatrę, który burzy jej uporządkowany świat i zmuszą ją do zadania sobie zupełnie nowych pytań.Anglia, rok 1959.

Barbara jest mężatką, ma dwoje dorosłych dzieci. Po 24 lat przykładnego małżeństwa i prowadzenia wzorowego domu spotyka Alexandra, młodego, przystojnego lekarza psychiatrę, który burzy jej uporządkowany świat i zmuszą ją do zadania sobie zupełnie nowych pytań.