W trzecim, ostatnim tomie Dzienników Jarosław Iwaszkiewicza na pierwszy plan wysuwa się starość z jej gorzką samowiedzą, podziwem dla cudowności życia i oczekiwaniem na śmierć. (...)

Wydanie IX. "Reportaż ten jest zapisem wydarzeń wojny domowej w Angoli w ostatnich miesiącach przed uzyskaniem przez ten kraj niepodległości 11 listopada 1975 roku.

Autor obserwuje i opisuje wydarzenia z wyludnionej i zagrożonej atakiem obcych interwentów stolicy - Luandy, a także bezpośrednio na froncie.

Jeszcze dzień życia jest książką bardzo osobistą. Nie o wojnie, nie o tych walczących stronach, tylko o zagubieniu, o niewiadomej, o niepewności, co się z tobą stanie.

Były tam takie sytuacje, że człowiek właściwie wiedział, że nie będzie już żył. I każdego dnia mówiło się z ulgą: - O, jeszcze jeden dzień z życia mam za sobą, jeszcze jeden mnie czeka. Ale już nie więcej." - Ryszard Kapuściński.

Świat Lapidariów to świat zbudowany z fragmentów - zapisów jak w notesie czy dzienniku, zapisów refleksji, stnów wewnętrznych, snów, przeczuć, także fragmenty esejów albo ich szkiców na tematy począwszy od penetracji ludzkiej psychiki po historiozoficzne rozpoznania, wreszcie pełne zadumy postoje, w trakcie których autor pochyla się nad człowiekiem, jego mrocznym światem wewnętrznym.

Fragmenty eseju Grzegorza Kalinowskiego. Wznowienie tomu notatek z końca lat 90., wydanego po raz pierwszy w 2000 roku. "Wiek XX rozpina los ludzki nad zawrotną przepaścią, której wysokie brzegi są szczytami osiągnięć i wzniosłości, ale której głębokim dnem płynie rzeka hańby i krwi.

Jest to wiek cezury między światem społeczeństw tradycyjnych, trwających stuleciami w niezmienionej formie, a ruchliwą społecznością współczesną, masową i z wolna już planetarną, odciętą od swoich korzeni, żyjącą w gorączce pośpiesznej i nieustannej przemiany."

Szósty tom Lapidariów Ryszarda Kapuścińskiego, to pasjonujący zapis przekształcania reporterskich spostrzeżeń w filozoficzną refleksję o świecie i człowieku. (...)

Książka gromadzi teksty pisane przez Ryszarda Kapuścińskiego od lat siedemdziesiątych XX wieku po ostatnie miesiące jego życia, publikowane w prasie codziennej i literackiej, w książkach innych autorów (jako wprowadzenia lub posłowia), a także niedrukowane dotąd opinie dla wydawnictw. (...)

Wiosną 1987 r. grupa dziennikarzy i studentów skupionych w Pracowni Reportażu zorganizowała przeprowadzenie wywiadu z Ryszardem Kapuścińskim w studiu filmowym w Łodzi. (...)

Przezabawny poradnik życiowy dla kobiet w każdym wieku. „Księga rodzajów” przybliża nam męskie typy i uczy czujności. (...)

Tom zawiera wybór tekstów (wspomnienia, opowiadania, reportaże, scenariusze i inne formy literackie) napisanych przez Autora "Kalendarza i klepsydry" w latach 1946-2008, a nie publikowanych dotąd w żadnej z jego książek. Książka "Wiatr i pył" ilustrowana jest rysunkami Autora.

Teksty wybrali i do druku przygotowali Tadeusz Lubelski i Przemysław Kaniecki.

`Tadeusza Konwickiego brakuje. Co prawda zawsze można wrócić do książek, które się nie starzeją, ale brakuje jego spojrzenia z dystansu. Wszyscy, którzy tak myślą, rzucą się na książkę "Wiatr i pył", która nie oznacza jednak, że pisarz przerwał trwające od 13 lat milczenie. (...)
 

Córka Stefana Żeromskiego opowiada o ojcu, rodzinie, przyjaciołach, fascynacjach artystycznych.

Anegdoty, wzruszenia, barwny obraz dwudziestolecia międzywojennego i klęski września 1939 roku przeżytej w oblężonej Warszawie. Być córką Stefana Żeromskiego, znaczyło w Polsce nie mniej niż nosić tytuł książęcy. I myślę, że gdyby nawet nazwisko to dziedziczyła istota najskromniej wyposażona przez los w przymioty ciała i ducha, już sam fakt noszenia go przydałby dostatecznego blasku jej istnieniu. (...)