PRAWICOWA KONCEPCJA PAŃSTWA

Tomasz Cukiernik jest odważnym człowiekiem. Naraża się mianowicie na najgorsze wyzwiska. Albowiem pojęcia takie, jak "liberał", "liberalizm" i pochodne, od dłuższego czasu stały się najgorszą obelgą; bardziej dotkliwą, aniżeli wszelkie znane dotychczas najbardziej wulgarne epitety.

Obdarzenie mianem liberała powoduje, że w pewnych kręgach człowiek taki jest skończony. Zarówno w kręgach lewicowych, jak i - paradoksalnie - w wielu takich, które uważają się za prawicowe.

Nadal liczni politycy i publicyści twierdzą, że w Polsce od 1989 r. szaleje w gospodarce niepohamowany i skrajny liberalizm! W ich rozumieniu liberalizm niszczy gospodarkę kraju wydając ją na łup chciwych kapitalistów, a przeto niszczy państwo i jego tkankę społeczną oraz powoduje skrajną i powszechną nędzę. (...)

Trzeba więc mieć skórę nosorożca albo być bardzo wiernym zasadom, by głosić liberalizm. Tomasz Cukiernik to czyni. Nie znam grubości jego skóry ani odporności psychicznej (chyba jest jednak duża), ale na pewno jest on wierny zasadom liberalnym. Przy czym nie jest to ślepa wiara, lecz konsekwentna, logiczna konstrukcja myślowa, przekładająca się w tej książce na wywód poparty bardzo rzeczowymi argumentami i wyrazistymi przykładami. Odwołują się one tyleż do zdrowego rozsądku, co i do poczucia normalności u zwykłych ludzi, nie tylko teoretyków - fragment wstępu Marka Arpada Kowalskiego.