WIDZIAŁEM JAK UMIERAJĄ

Sven Hassel urodził się 19 kwietnia 1917 roku w Frederiksborgu, w Danii. W 1931 roku, w wieku 14 lat wstąpił do marynarki handlowej. Po pięciu latach, w 1936 roku, poszedł do duńskiego wojska.

W 1937 roku, po zakończeniu służby wojskowej, sprzedał wszystkie swoje rzeczy i mając w kieszeni tylko paszport opuścił Danię. W tym czasie Dania była pogrążona w bezrobociu.

Wylądował w Niemczech, gdzie zgłosił się do biura rekrutacyjnego Wehrmachtu, z zamiarem wstąpienia do wojska. Okazało się, że w Wehrmachcie mogą służyć tylko obywatele Niemiec.

Ponieważ matka Hassela była Niemką, po pół roku prób udało mu się zaciągnąć do 7. Regimentu Kawalerii, pod warunkiem, że przyjmie obywatelstwo niemieckie. Po sześciu miesiącach slużby został ostatecznie przeniesiony do koszar we Wrocławiu.

Ostateczny przydział rzucił go do wojsk pancernych, do Eisenach.W 1939 roku Hassel, w szeregach Wehrmachtu, wkroczył do Polski. Po roku od rozpoczęcia wojny zdezerterował. Złapany, nie uniknął kary - wylądował w sonderabteilung, oddziale karnym.

"Widziałem, jak umierają" - powieść Hassela oparta jest na wstrząsających przeżyciach autora z czasów jego służby w jednostce karnej Wehrmachtu. Walczył w Polsce, Rosji, Włoszech i Francji.

Zawsze dostawaliśmy najniebezpieczniejsze zadania do wykonania, - wspomina Hassel - z których nie mieliśmy już wrócić. Biorąc udział w takich misjach staliśmy się szczurami w ludzkich skórach i tylko instynkt przetrwania utrzymywał nas przy życiu.