PARYŻ. MARCO POLO

Paryż to miasto kontrastów - polityki i rozrywki, nauki i zabawy, sztuki i kultury masowej. Zbliżając się do Paryża - samolotem, pociągiem lub samochodem - trzeba przemierzyć rozległe przedmieścia nim ujrzy się słynną wieżę Eiffla, Sekwanę (Seine) czy bazylikę Sacre Ceur.

Dotarcie do serca metropolii zajmuje trochę czasu, ale pozwala zobaczyć zwykłe paryskie życie. Turysta przyjeżdżający do Francji często ma wyrobione zdanie o stolicy tego kraju. Paryż nie poddaje się jednak stereotypom.

Raj smakoszy, mekka mody, dom malarzy, miejsce miłości, wieża Babel - Paryż to miasto moloch, które połyka wszystkich. W pierwszym rzędzie niewinnego turystę, nieznającego tutejszych reguł i oszołomionego ulicznym rozgardiaszem.

To miejsce dla pisarzy, myślicieli, poetów. Tylko tutaj rozkwita sława, a ja znam owoce, które wydaje. Tylko tutaj, w muzeach i zbiorach sztuki, pisarze mogą odnależć wciąż żywą przeszłość, która rozpala wyobrażnię.

Tylko tutaj, zawsze otwarte, olbrzymie biblioteki oferują duchową strawę i pouczenie. Tylko tutaj unosi się w powietrzu i tkwi w najmniejszych szczegółach duch, który odbija się w literackich dziełach.

Półgodzinna rozmowa w kawiarni czy teatrze uczy więcej niż dziesięć lat spędzonych na prowincji. Naprawdę, wszystko w Paryżu służy porównaniu i nauce. Ponad miarę ubogi, niewiarygodnie drogi: oto jest Paryż.

Słowa te przed ponad 150 laty napisał Lucien Chardon, młody poeta, który przybył do Paryża, by zdobyć sławę i bogactwo.