TEORIA MELANIE KLEIN W PRAKTYCE KLINICZNEJ ORAZ PSYCHOZA I TWÓRCZOŚĆ ARTYSTYCZNA I INNE ESEJE
Hanna Segal 83-6008349-5, Oprawa twarda, format B5, 310 stron Wydawca: GWP Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne
Kolejna książka wybitnej współczesnej psychoanalityczki Hanny Segal.
Autorka - bezpośrednia uczennica Melanie Klein - przybliża nam jej teorię, wskazując na jej heurystyczną wartość w myśleniu klinicznym, a także w refleksji estetycznej czy analizie zjawisk społecznych.
W tym tomie znajdziemy między innymi takie eseje, jak: czynniki leczące w psychoanalizie, funkcja marzeń sennych, psychoanalityczne podejście do estetyki, szaleństwo a twórczość artystyczna.
Zebrane w tym tomie artykuły Hanny Segal odzwierciedlają rozwój i zainteresowania autorki na przestrzeni ponad 20 lat. Znajdziemy tu najbardziej znaną z jej prac "Uwagi o tworzeniu symboli", w której opisała swoje obserwacje dotyczące powstawania i dysfunkcji myślenia symbolicznego.
Ważną część stanowią artykuły poświęcone technice psychoanalitycznej oraz psychoanalitycznemu podejściu do leczenia psychoz.
W rozdziale "Psychoanalityczne podejście do estetyki" Segal daje bardzo ciekawą wykładnię genezy kiczu, wskazując na jego związek z chęcią maniakalnego przekształcania i sztucznego upiększania rzeczywistości.
Autorka - bezpośrednia uczennica Melanie Klein - przybliża nam jej teorię, wskazując na jej heurystyczną wartość w myśleniu klinicznym, a także w refleksji estetycznej czy analizie zjawisk społecznych.
W tym tomie znajdziemy między innymi takie eseje, jak: czynniki leczące w psychoanalizie, funkcja marzeń sennych, psychoanalityczne podejście do estetyki, szaleństwo a twórczość artystyczna.
Zebrane w tym tomie artykuły Hanny Segal odzwierciedlają rozwój i zainteresowania autorki na przestrzeni ponad 20 lat. Znajdziemy tu najbardziej znaną z jej prac "Uwagi o tworzeniu symboli", w której opisała swoje obserwacje dotyczące powstawania i dysfunkcji myślenia symbolicznego.
Ważną część stanowią artykuły poświęcone technice psychoanalitycznej oraz psychoanalitycznemu podejściu do leczenia psychoz.
W rozdziale "Psychoanalityczne podejście do estetyki" Segal daje bardzo ciekawą wykładnię genezy kiczu, wskazując na jego związek z chęcią maniakalnego przekształcania i sztucznego upiększania rzeczywistości.
