WELLINGTON

Dokonania Wellingtona jako osoby publicznej są na ogół znane. Wielką sławę zdobył on jako dowódca wojska koalicji antynapoleońskiej na Półwyspie Pirenejskim, a przede wszystkim jako pogromca Napoleona, któremu zadał ostateczną klęskę pod Waterloo w 1815 r.
W latach 1828-1830 sprawował funkcję premiera. Doradzał kolejnym panującym: Jerzemu IV, Wilhelmowi IV i królowej Wiktorii. Był zamieszany w wielkie intrygi i skandale tamtych czasów.

Christopher Hibbert, kreśląc sylwetkę swego bohatera, dość szybko przebiega lata sprawowania przez niego funkcji generała armii oraz jego działalności politycznej i koncentruje się bardziej na życiu osobistym Wellingtona. Poznajemy go jako człowieka, ze wszystkimi zaletami i wadami.

Autor korzysta obficie ze źródeł, często z pozostających w rękopisach listów i pamiętników, dzięki czemu możemy się lepiej przyjrzeć epoce i życiu tzw. wyższych sfer.