PROGRAM NAUCZANIA HISTORII W GIMNAZJUM
Anna Wołosik 83-86961-97-X, Oprawa miękka, format 14,5x20,5 cm, 64 strony Wydawca: Żak Wydawnictwo Edukacyjne Zofii Dobkowskiej
Program historii dla gimnazjum został opracowany zgodnie z Podstawą programową kształcenia ogólnego dla szkól podstawowych i gimnazjów, zatwierdzoną decyzją Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r.
Zgodnie z ustaleniami Podstawy programowej kształcenia ogólnego program niniejszy przewiduje wyposażenie ucznia w podstawową i systematyczną wiedzę o dziejach Polski, Europy i świata. Daje także możliwość poznania używanego przez historyków języka oraz najważniejszych pojęć i metod badawczych.
Program pozwala nauczycielom ukazywać, a uczniom poznawać historię ze zróżnicowanej perspektywy: społecznej, politycznej, ekonomicznej, naukowo-technicznej, kulturowej i estetycznej. Pozwala też odczytywać przeszłość na wiele różnych sposobów, na przykład poprzez ukazanie wpływu wybitnych jednostek czy też niektórych koncepcji społeczno-politycznych na dzieje. Ponadto przewiduje zapoznanie uczniów z wieloma rodzajami źródeł pisanych i ikonograficznych.
Tak skonstruowany program, przedstawiając dzieje człowieka w sposób uogólniony i syntetyczny, wychodzi naprzeciw koncepcjom amerykańskich psychologów, pedagogów i teoretyków programów. Uważają oni, iż młody człowiek, ucząc się, przechodzi od przypadającej na 8-12 rok życia fazy romantycznej, w której treść nauczania angażuje przede wszystkim jego wyobraźnię i uczucia, do fazy generalizacji, kiedy to przychodzi czas na trening intelektualny, w trakcie którego młody człowiek uczy się samodzielnie i krytycznie myśleć, a także wyrażać swoje myśli w jasny, zwięzły i spójny sposób.
Zgodnie z ustaleniami Podstawy programowej kształcenia ogólnego program niniejszy przewiduje wyposażenie ucznia w podstawową i systematyczną wiedzę o dziejach Polski, Europy i świata. Daje także możliwość poznania używanego przez historyków języka oraz najważniejszych pojęć i metod badawczych.
Program pozwala nauczycielom ukazywać, a uczniom poznawać historię ze zróżnicowanej perspektywy: społecznej, politycznej, ekonomicznej, naukowo-technicznej, kulturowej i estetycznej. Pozwala też odczytywać przeszłość na wiele różnych sposobów, na przykład poprzez ukazanie wpływu wybitnych jednostek czy też niektórych koncepcji społeczno-politycznych na dzieje. Ponadto przewiduje zapoznanie uczniów z wieloma rodzajami źródeł pisanych i ikonograficznych.
Tak skonstruowany program, przedstawiając dzieje człowieka w sposób uogólniony i syntetyczny, wychodzi naprzeciw koncepcjom amerykańskich psychologów, pedagogów i teoretyków programów. Uważają oni, iż młody człowiek, ucząc się, przechodzi od przypadającej na 8-12 rok życia fazy romantycznej, w której treść nauczania angażuje przede wszystkim jego wyobraźnię i uczucia, do fazy generalizacji, kiedy to przychodzi czas na trening intelektualny, w trakcie którego młody człowiek uczy się samodzielnie i krytycznie myśleć, a także wyrażać swoje myśli w jasny, zwięzły i spójny sposób.
