ZAJĄC Z PATAGONII

Claude Lanzmann swą autobiografią Zając z Patagonii mówi: "Kocham życie do szaleństwa". Jego niezrównana inteligencja, ciekawość i temperament poszukiwacza przygód sprawiają, że tę książkę czyta się z zapartym tchem. Bo Lanzmann przeżył i widział dużo.
Jako członek ruchu oporu w czasie drugiej wojny światowej, a później gorący orędownik niepodległości Algierii. Jako przyjaciel Jeana-Paula Sartre'a, Gilles'a Deleuze'a i partner Simone de Beauvoir. Jako autor jednego z najważniejszych filmów o Holocauście, ponad dziewięciogodzinnego Shoah, którego realizacja trwała dwanaście lat. Wielka historia splata się w jego opowieści z osobistymi przeżyciami.
Lanzmann płacze "z podziwu dla ludzkiego geniuszu", oglądając lądowanie na Księżycu, tablica z nazwą wsi Treblinka porusza go daleko bardziej niż sam obóz śmierci. I widok zająca, który przeciska się pod obozowym drutem zawieszonym zbyt nisko, by mógł tamtędy uciec człowiek. Obok książki Lanzmanna nie można przejść obojętnie. Historia jego życia to historia dwudziestowiecznej Europy.