ATTYLA. NADCIĄGAJĄCA BURZA

Rok 441 n.e. Cesarstwo rzymskie, choć chyli się ku krwawemu upadkowi, nie legło jeszcze w gruzach. Skarbiec jest pusty, legiony przetrzebione, a cesarze są w najlepszym przypadku niezdolnymi do sprawowania władzy próżniakami. Ale germańskie plemiona Wizygotów i Wandali osiedlają się spokojnie w granicach cesarstwa, nie prowadząc z nim wojen.

Do upadku tysiącletniego kolosa przyczyni się inne plemię: plemię z dalekiego wschodu, zjednoczone po raz pierwszy pod berłem jednego wodza. Attyla wrócił do swego ludu. Skazany przez stryja na wygnanie przez trzydzieści lat wędrował po stepach, pielęgnując w sobie żądzę zemsty i wielkie ambicje.

Wygnanie dobiegło końca. Attyla wraca, by przejąć władzę wszelkimi dostępnymi środkami. Ale ambicje Attyli sięgają o wiele dalej niż władza nad własnym ludem. Chce zjednoczyć wszystkie klany Hunów, zamieszkujące dzikie ostępy Scytii, i wykuć z nich jedną potężną armię. Dopiero wtedy, trzymając w ręku niewyobrażalną potęgę, zwróci się przeciwko chwiejącemu się w posadach cesarstwu.

Powieść Nadciągająca burza jest drugim tomem burzliwej trylogii Williama Napiera, mówiącej o wojnie, potędze i przeznaczeniu. Rozgrywa się na nieskończenie wielkich równinach Środkowej Azji, w górach Chin i u granic cesarstwa rzymskiego. Tu, nad brzegami Dunaju, azjatyckie plemiona będą zbierać siły do ostatecznej rozprawy z cesarstwem. A Attyla stanie twarzą w twarz z przyjacielem z dzieciństwa, „ostatnim Rzymianinem” Gajuszem Flawiuszem Aecjuszem.