DANIA

Książka została starannie wydana, w takiej samej szacie i z fachowym opracowaniem graficznym, jak inne pozycje z serii. Co warte wspomnienia, pozycja ta zawiera bogaty materiał ilustracyjny, często unikatowe zdjęcia, archiwalne dokumenty oraz bardzo dobrze opracowane i dobrane mapy.

Ogromną zaletą jest zamieszczone na końcu, jak zresztą we wszystkich z tej serii, kalendarium wydarzeń i notek biograficznych najważniejszych postaci wymienionych w tekście. W tej pozycji dodano słowniczek duńskich partii politycznych z krótkimi, ale rzeczowymi opisami najważniejszych partii w dziejach dwudziestowiecznej Danii.

O dziwo, książka poświęcona dziejom Danii okazała się grubsza od książki o Bułgarii, a wydawałoby się, że i rejon i dzieje mniej ciekawe. No właśnie, wydawałoby się.

Na 453 stronach, w jedenastu rozdziałach, autorka przedstawia szczegółowo dzieje polityczne, gospodarcze, społeczne, kulturowe i obyczajowe społeczeństwa i państwa duńskiego. Na szczęście nie jest to tylko opis samej Danii, ale również terytoriów, które były jej koloniami.

Tak, tak! Dania na początku XIX wieku była jeszcze państwem kolonialnym, ze sporą liczbą kolonii w Indiach, faktoriami w Afryce, Ameryce Południowej, Indonezji i najważniejszymi na Islandii i Grenlandii, nie mówiąc już o tym, że do 1905 roku Norwegia była częścią tego państwa. Z Wielką Brytania czy Francją porównać się tego nijak nie da, ale i tak robiło wrażenie.

Jak zwykle pierwszy rozdział obejmuje krótki opis dziejów Danii do końca XIX wieku. Szczerze mówiąc, dzieje tego państwa nie wiele różniły się – ogólnie – od historii innych państw w średniowieczu czy epoce nowożytnej. No i tak było do połowy XIX wieku. Do pewnego momentu wszystko szło, jak miało iść – rozwój gospodarczy (powolny, ale zawsze), społeczny, przezwyciężanie kolejnych trudności wewnętrznych i kryzysów politycznych, a także lawirowanie między potężnymi sąsiadami i ich polityką.