FORMA I PUSTKA. OD BUDDYZMU DO NAUKI I Z POWROTEM

Jeśli buddyzm, który nie ma nic wspólnego z kultem jakiegokolwiek boga, w ogóle uznawać za religię, to jest on religią szczególną między innymi dlatego, że wiele doniosłych odkryć naukowych (zwłaszcza w fizyce kwantowej) zdumiewająco współgra z naukami Buddy.

Okazuje się więc, że ten liczący 2500 lat system ma za sobą nie tylko autorytet całych pokoleń wielkich mistrzów buddyjskich. Cieszy się również uznaniem takich laureatów nagrody Nobla, jak Niels Bohr, Francis H.C. Crick czy Albert Einstein, który twierdził, że "jeśli istnieje w ogóle religia, która może sprostać wymaganiom współczesnej nauki, to jest nią buddyzm."

Eseje autorstwa buddystów-naukowców zawarte w książce „Forma i Pustka” wyraźnie pokazują uniwersalność buddyjskiej myśli i praktyki oraz elastyczność samego buddyzmu. Nauki Buddy przez 2500 lat były niczym diament, niezmienny w swej naturze ale błyszczący barwami tła, na którym leży i dopasowywały się do kulturowych uwarunkowań poszczególnych kręgów cywilizacyjnych w Azji: Indii, Chin, Tybetu, Japonii...

Również dzisiaj buddyzm znajduje takie formy przekazu, które są odpowiednie dla dobrze wykształconych i niezależnych ludzi Zachodu.