DWANAŚCIE OPOWIADAŃ TUŁACZYCH

Gabriel García Márquez jest przede wszystkim wspaniale staroświeckim gawędziarzem, który opanował do perfekcji sztukę słuchania i zapamiętywania opowieści bliższej i dalszej rodziny, przyjaciół, przygodnych rozmówców, by następnie przypomnieć je, po wielu latach, w kręgu najbliższych przyjaciół.

Z dziadkowych opowieści powstała Szarańcza. Sto lat samotności García Márquez najchętniej przypisuje babci. Miłość w czasach zarazy opowiedziała mu matka. Na najnowszy tom opowiadań autora Jesieni patriarchy złożyły się zasłyszane od przyjaciół lub przeżyte samemu opowieści o latynoamerykańskich tułaczkach po Europie - Europie grożnej, niezrozumiałej, śmiesznej, gdzie zwykła próba skorzystania z telefonu zamienia się w piekło, gdzie nikt nie jest w stanie pojąć oczywistego cudu, gdzie zamiast śmierci spotkać można nieoczekiwanie przyjażń i, być może, ostatni poryw namiętności, gdzie podróż poślubna zamienia się w koszmar nieustającej śnieżycy, gdzie tubylcy nie są w stanie opanować sztuki pływania po świetle. Po raz pierwszy García Márquez opuszcza swoje magiczne Karaiby, by odkryć cudownie nierealną, choć jak najbardziej prawdziwą Europę.