PRACA I DOM

Książka Primoza Cucnika jest świadectwem utraty. Życie rozgrywa się na pchlim targu. Na straganach leżą równo ułożone bądź porozrzucane przedmioty, eksponaty, ludzie - wszystkie rekwizyty codzienności.

Chociaż ich miejsce jest na śmietniku, domagają się od nas uwagi. Jeśli nie będziemy czujni, to cały ten przenoszony w słowach kram z dnia na dzień zniknie, odejdzie w zapomnienie. Dlatego nie bez powodu Cucnik pyta: "Czy jeszcze wierzysz w poezję?".

Nie ma rzeczy, póki się ich nie nazwie. Poeta świadomie podejmuje z góry skazaną na porażkę próbę składania czy też katalogowania owych drobiazgów, fragmentów w jedną całość. W dom. Tyle spraw dzieje się naraz.

Które są ważne, a które nie? Które zapisać - czyli wyróżnić i ocalić - a które pominąć? Wybór jest trudny i smutny zarazem.