OGRODY - ZWIERCIADŁA KULTURY. ZACHÓD

Książka, którą oddajemy do rąk Czytelników, opowiada o ogrodach, ale nie jest kolejnym poradnikiem ogrodniczym. Prezentuje to, czego w poradnikach nie znajdujemy, czyli niewidzialny świat ogrodu. Rzeczywistość, którą tworzą dzieła największych projektantów, pełna jest sztuki, literatury i filozofii. Pełno w niej symboli i znaczeń ważnych i najważniejszych. Każdy może spróbować, odwiedziwszy wraz z nami ogrody Europy: Grecji, Rzymu, średniowiecznej Francji, renesansowych Włoch, barokowych i oświeceniowych pałaców arystokracji, odkryć dla siebie te światy i stworzyć we własnym otoczeniu prawdziwy ogród.

Tom drugi serii Ogrody - zwierciadła kultury poświęcony jest sztuce ogrodowej Zachodu i obejmuje dwadzieścia pięć wieków kultury europejskiej, od starożytności do pierwszej połowy XIX stulecia. Te dwadzieścia pięć wieków to świadomość różnorodności przejawiania się idei ogrodu, od jej nieobecności w starożytnej Grecji do w pełni świadomego kształtowania jego formy przez kolejne wieki aż do romantyzmu włącznie. W każdym przypadku tej obecności ogród - bez względu na jego formę - wyraża osobowość twórcy, a więc jego wyobraźnię, jego zmysł artystyczno-estetycznego smaku, jego filozoficzny stosunek do najbliższego otoczenia.

Ale jest również jasne, że wyraża ponadto ducha epoki, który uosabia nadzieje i przekonania, wiedzę i przesądy, zmysłowość ducha i duchowość zmysłów ludzi danego okresu. Duch ten przejawia się przestrzennie i w przestrzeni, bowiem człowiek, zamieszkując ją, zarazem tworzy i wyraża siebie. Dlatego dzieła wielkich "ogrodników" były i są równie ważne, jak dzieła wielkich architektów, i nie można przedstawić całościowej historii kultury, pomijając dokonania tych pierwszych.