GŁOWA KASANDRY

Po wojnie atomowej świat dochodzi do siebie, ludzie w małych enklawach tworzą swoje życie - na razie prostymi środkami. Może tylko papugi mają problem: po przesunięciu się biegunów, gdy strefa tropików przeszła w miejsce lasów iglastych, mają problemy z siadaniem na gałęziach pełnych igieł. Jednak wojna nie zakończyła się całkiem: pozostało sporo wyrzytni uzbrojonych w głowice, które czasami odpalają samoistnie. Jest człowiek, Hornic, który tropi i unieszkodliwia te przyczajone nośniki śmierci. Robi to ostrożnie, ale z dużą wprawą.

Podczas spotkań z ludźmi pojawia się jednak czasami temat Głowy Kasandry - broni o superniszczącej sile, kótra może jednak doprowadzić do całkowitej zagłady Ziemi. Legendy krążą, ludzie żyja dalej, a legendy - no coż - towarzyszyły ludziom od zawsze. Jedynie Hornic ma przeczucia, że jednak coś się kryje za opowieściami o Głowie Kasandry...
Tytułową Głowę Kasandry Gazeta Wyborcza uznała w 2004 roku za jedną z siedmiu najważniejszych światowych dzieł postapokaliptycznych, obok utworów m.in. Jacka Londona, Herberta Wellsa i Stephena Kinga.