W książce współistnieją zdarzenia zabawne i tragiczne, przewijają się rozmaite miejsca - Kraków, Wiedeń, Monachium, spotykają się postaci dawno nieżyjące i ludzie obecni w życiu autorki. Autorka wspomina czasy, gdy nie miała grosza przy duszy, ale jadła za to obiad z księżną Monako. Kreśli barwne portrety przyjaciół, męża.

Taormina to absolutnie niepowtarzalne miejsce. Nie może być inaczej, skoro miasteczko leży nigdzie indziej, jak na stokach wulkanu Etna, a jego niesamowicie strome i kręte uliczki biegną prościutko do pięknych, czystych plaż, otulonych błękitem morza.(...)