Książka składa się z wypowiedzi mistrza reportażu poświęconego m.in. samej podróży, metodzie tworzenia, a także funkcji mediów publicznych. (...)

Wznowienie pierwszej książki przyszłego autora Cesarza z 1962 roku, jedynej książki w jego dorobku w całości traktującej o Polsce. Edycja wzbogacona - w stosunku do pierwszego wydania - o napisany w połowie lat 80. XX w. tekst zatytułowany Ćwiczenia pamięci. (...)

Zbigniew Zapasiewicz czyta „Cesarza” Ryszarda Kapuścińskiego. Książka zawiera: 35 zdjęć Etiopii autorstwa Ryszarda Kapuścińskiego, Kalendarium życia Hajle Sellasje I, Ryszard Kapuściński opowiada Hansowi Magnusowi Enzensbergerowi o „Cesarzu”. Esej szkockiego dziennikarza Neala Aschersona, , recenzenta „London Review of Books”. „Nie jest to jedynie reportaż, ale – jak wszystkie najlepsze dzieła tego pisarza – literacki destylat słów i zdarzeń” (Neal Ascherson).

"W Afryce nie szukałem przygód, nie polowałem na słonie i nie kopałem diamentów – pisze Kapuściński we wstępie. – Byłem korespondentem Polskiej Agencji Prasowej i miałem pisać o tym, co tam na miejscu zasłyszałem czy zobaczyłem, o tym, co się tam działo. (...)

Kobra rzucała się i biła w podłogę z taką rozszalałą wściekłością i furią, że wewnątrz lepianki zrobiło się ciemno od kurzu. Biła ogonem z taką energią i siłą, że gliniana podłoga kruszyła się i rozpryskiwała, oślepiając nas tumanami pyłu. (...)

Wydanie IX. "Reportaż ten jest zapisem wydarzeń wojny domowej w Angoli w ostatnich miesiącach przed uzyskaniem przez ten kraj niepodległości 11 listopada 1975 roku.

Autor obserwuje i opisuje wydarzenia z wyludnionej i zagrożonej atakiem obcych interwentów stolicy - Luandy, a także bezpośrednio na froncie.

Jeszcze dzień życia jest książką bardzo osobistą. Nie o wojnie, nie o tych walczących stronach, tylko o zagubieniu, o niewiadomej, o niepewności, co się z tobą stanie.

Były tam takie sytuacje, że człowiek właściwie wiedział, że nie będzie już żył. I każdego dnia mówiło się z ulgą: - O, jeszcze jeden dzień z życia mam za sobą, jeszcze jeden mnie czeka. Ale już nie więcej." - Ryszard Kapuściński.

Lapidaria I-III Ryszarda Kapuścińskiego to notatki z lat 1980-1996 oraz zapiski z Meksyku z roku 1972 zebrane bez zachowania porządku chronologicznego. (...)

Lapidaria IV-VI obejmują notatki Ryszrada Kapuścińskiego z lat 1997 - 2006. Książka stanowi siódmy tom kolekcji dzieł wybranych Ryszarda Kapuścińskiego wydanych w ramach Biblioteki Gazety Wyborczej. (...)

Świat Lapidariów to świat zbudowany z fragmentów - zapisów jak w notesie czy dzienniku, zapisów refleksji, stnów wewnętrznych, snów, przeczuć, także fragmenty esejów albo ich szkiców na tematy począwszy od penetracji ludzkiej psychiki po historiozoficzne rozpoznania, wreszcie pełne zadumy postoje, w trakcie których autor pochyla się nad człowiekiem, jego mrocznym światem wewnętrznym.

Fragmenty eseju Grzegorza Kalinowskiego. Wznowienie tomu notatek z końca lat 90., wydanego po raz pierwszy w 2000 roku. "Wiek XX rozpina los ludzki nad zawrotną przepaścią, której wysokie brzegi są szczytami osiągnięć i wzniosłości, ale której głębokim dnem płynie rzeka hańby i krwi.

Jest to wiek cezury między światem społeczeństw tradycyjnych, trwających stuleciami w niezmienionej formie, a ruchliwą społecznością współczesną, masową i z wolna już planetarną, odciętą od swoich korzeni, żyjącą w gorączce pośpiesznej i nieustannej przemiany."

Szósty tom Lapidariów Ryszarda Kapuścińskiego, to pasjonujący zapis przekształcania reporterskich spostrzeżeń w filozoficzną refleksję o świecie i człowieku. (...)

Książka gromadzi teksty pisane przez Ryszarda Kapuścińskiego od lat siedemdziesiątych XX wieku po ostatnie miesiące jego życia, publikowane w prasie codziennej i literackiej, w książkach innych autorów (jako wprowadzenia lub posłowia), a także niedrukowane dotąd opinie dla wydawnictw. (...)

Aby się przed prowincjonalizmem czasu uchronić, wyprawiłem się w świat Herodota. Mój doświadczony, mądry Grek był mi przewodnikiem. Wędrowaliśmy razem latami. (...)